Pazar, Aralık 15, 2019

Bir zamanlar hiçbir şeyden memnun olmayan mutsuz bir çocuk yaşardı. Ailesi ona mutlu olması için doğum gününde bir sürü hediyeler aldı. Rengarenk giysiler, türlü türlü oyuncaklar… Ama mutsuz çocuk yine hiç sevinmedi ve ailesine hiçbir şey söylemedi.Yine mutsuzdu. Babası kumbarasına atması için para verdi, annesi sevdiği bütün yemeklerden, pastalardan yaptı. Yine de mutlu olmadı.

Bir gün okula giderken yolda ağlayan bir çocuğun yanına gidip ona sordu:

-“Niçin ağlıyorsun ?”

Ağlayan çocuğun hali perişandı. Üstü başı yırtık, pırtıktı.

-“Karnım çok aç. Ailem yok. Hiç kimsem yok.” dedi. Mutsuz çocuk ağlayan çocuğun haline çok üzüldü. Onu alıp evine götürdü. Mutsuz çocuğun annesi ağlayan  çocuğu yıkayıp saçlarını taradı. Ona mutsuz çocuğun elbiselerinden giydirdi. Yemek yedirdi. Babası para verdi. Mutsuz çocuk da oyuncakları ile oynaması için ona izin verdi. Zavallı çocuk o kadar sevindi mutlu oldu ki bütün üzüntüsü bir anda yok oluverdi. Mutsuz çocuğa:
-“Ne kadar şanslısın güzel bir yuvan ve ailen, yiyeceklerin, giysilerin, oyuncakların var. Sen o zaman çok mutlu bir çocuk olmalısın.”dedi.
Mutsuz çocuk bu sözlerden kendisinin ne gibi güzelliklere sahip olduğunu ve nankörlük ettiğini anlayıp çok ama çok utandı. O günden sonra hiç mutsuz olmayıp sahip olduğu güzelliklerin tadını çıkartarak çok mutlu bir hayat sürdü.

0 Comments

Leave a Comment

En Son Paylaşılanlar

Keloğlan Zenginler Ülkesinde
Mihrimah Sultan Camii Hikayesi
Kurtla Kuzu

Kurtla Kuzu

21 Ekim 2018
Dağınık Çocuk

Dağınık Çocuk

30 Haziran 2014

Bizi Takip Edin

GOOGLE PLUS

PINTEREST

FLICKR

INSTAGRAM

Etiketler

Reklamlar

img advertisement

Arşiv

RECENTPOPULARTAG

Sosyal Medya